Дзень дэзертыра ў Мінску

Прыйшло нам на е-мэйл:

«23 лютага лічылася днём стварэння Чырвонай арміі. Пазней праз міталегію саветаў спрабавалі прывязаць гэтую дату да перамогі на нямецкімі войскамі пад Псковам і Нарвай 23 лютага 1918 года, што дакументальна не падцверджана.

У наш час, пасьля развалу Савецкага звязу дзень ахрысьцілі проста «Днем абаронца айчыны».
Як анархісты, мы супраць любых войн, акрамя вайны класавай, якая дазваляе чалавеку адваяваць свае правы ў кіруючай клікі.

ЧЫТАЙЦЕ ТАКСАМА: ШТО ТАКОЕ 23 ЛЮТАГА? https://pramen.io/2017/02/chto-takoe-23-fevralya/

Такім чынам 23 лютага мы заклікаем святкаваць не «Дзень абаронца айчыны»(фактычнае ўшанаванне прафесійных забойцаў ва ўслужэньні дзяржавы ці рабоў сістэмы ваенкаматаў), а ДЗЕНЬ ДЭЗЭРТЫРА, як дзень, калі свабодны чалавек робіць сьвядомы крок у бок міра і негвалтоўнасьці, адрываючы навязаны дзяржавай мілітарызм!

Дзень Дэзерціра — гэта зваротнае свята на дзень «Абароны айчыны». Актывісты лібертарнага руху правялі акцыю ў вайсковай частцы Заводскага РВК у Менску.

На плот вайсковай часткі быў вывешаны банэр Армія = рабства.  Таксама каля вайсковай часткі было распаўсюджана мноства тэматычных улётак.

Заклікаем усіх байкатаваць рабскі прызыў у войска.
Калі вайна — то толькі класавая!»

Дзень дэзертыра ў Мінску: 2 комментария

  • 23.02.2017 в 23:22
    Permalink

    Война мне всю душу изъела.
    За чей-то чужой интерес
    Стрелял я в мне близкое тело
    И грудью на брата лез.
    Я понял, что я — игрушка,
    В тылу же купцы да знать,
    И твердо простившись с пушками,
    Решил лишь в стехах воевать.
    Я бросил мою винтовку
    Купил себе «липу», и вот
    С такою-то подготовкой
    Я встретил 17-й год.

    Свобода взметнулась неистово.
    И в розово-смрадном огне
    Тогда над страною калифствовал
    Керенский на белом коне.

    Война «до конца», «до победы»,
    И ту же сермяжную рать
    Прохвосты и дармаеды
    Сгоняли на фронт умирать.
    Но все же не взял я шпагу…
    Под грохот и рев мортир
    Другую явил я отвагу —
    Был первый в стране дезертир.

    С. Есенин, январь 1925

    Ответ
  • 23.02.2017 в 23:55
    Permalink

    … и дармоеды! 🙂

    Ответ

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *